آرشیو هنر و ادبیات

نسيم رهگذار از كوى دلدار  مرا آگه كند زآن ناله ى زار نفيرِ گريه بارِ داغداران  كزآنم در جگر يكسر خلد خار  ز مرغان چمن بس ناله خيزد  چو در خون خفته شد مرغ گرفتار به گلزارِ وطن بس گل فرو ريخت ز دست گل شكن ديو تبر دار  ز…

به مصداقی ابلهم بر  پیام                          که ای ایرج احمق بی لگام ندانی چه ای مردک پست دون                   پلیدی به ایام محبس زبون همان بینوا غُدِّ پرخاشگر                          مُخَبّط  تبهکار  بانیّ  شر برفتند پاکان و وارستگان                       چه کردی بماندی چوجان رستگان؟! ملوّن خصالِ دغلباز پوچ                         اوین بود…

شمس‌تبریزی (م: 672 هـ .) عارف بزرگ را بیشتر در ارتباط با مولانا جلال‌الدین و به‌عنوان مرشد و مربی او می‌شناسند. کتاب مقالات او نیز برای شناخت منبع بسیاری از اندیشه‌هایی که در مثنوی مولوی عرضه شده، و هم برای فهم آنچه در این کتاب عظیم آمده، و حل مبهمات…

سال ها پیش حضرت آقا در جمع هنرمندان فرمودند  «کاش ما هم هنرمندانی مثل چارلی چاپلین داشتیم.» این مثنوی مال همان سال هاست. نقل از کتاب «شعرانه». کاش ما هم چارلی چاپلین داشتیم ختنه کرده تابع دین داشتیم با همان کفش و کلاه و آن عصا ظهر اذان میگفت با…

چند نشینی که خواجه کی ز در آید» …. حافظ ارباب و نوکرش ارباب بی مروّت دنیا و نوکرش! صف بسته اند خم شدگان در برابرش با تعارفی که رد و بدل شد میانشان  دنیا به یک وَرش شد و غزّه به یک وَرش نوکر درین میانه، خود ارباب عده…

مرد سیاه میدود، رنگِ پریده اش ببین همسر مکزیکی او، جان تکیده اش ببین خسته ز راه طفلشان، اشک چکیده اش ببینپلیس قلدر از عقب، خشم ندیده اش ببین به به از این ترامپ تان – برق سه فاز به لامپ تان دراین میان دمکراسی نیست امان ماندنش رنگ نمانده…

یکم مهرماه زادروز حسین منزوی ایران من ای خاک همایون من ایران ای عشق تو آمیخته با خون من ایران ای منبع الهام من، ای شور تو جاری در شعر تر و نغمۀ موزون من ایران ای همّت مردان تو چون نام بلندت همتای دماوندت و همسنگ سهندت روزی که…

برخی آغاز پیری را در دندانهای می‌بینند که از دست داد‌اند. من اما در دوستانی که بتازگی از دست رفته‌اند. جای خالی آنهاست که مرا با ناگزیری مرگ روبرو میکند. بویژه وقتی فرزندم و فرزندان دوستانم فرزندانی نیاورده‌اند تا من بتوانم در زندگی آنها درگیر شوم. هنوز جوانتر از پسرم…

از زمزمه دلتنگیم ، از همهمه بیزاریمنه طاقت خاموشی ، نه تاب سخن داریمآوار ِ پریشانی ست ، رو سوی چه بگریزم ؟هنگامه ی حیرانی ست ، خود را به که بسپاریم ؟تشویش ِ هزار «آیا» ، وسواس ِ هزار «امّا»کوریم و نمی بینیم ، ورنه همه بیماریمدوران شکوه باغ…