آرشیو هنر و ادبیات

در مهرماه سال 1356شمسی، به پیشنهاد کانون نویستدگان ایران و موافقت دکتر هانس بِکِر( مدیر انستیتو گوته در ایران) به مدت 10 شب، در باغ سفارت آلمان در تهران، جلسات شعر خوانی و سخنرانی برگزار شد.دراین برنامه که قرار بود ،دربستر و در متن مباحث فرهنگی ، به مشکلات شاعران…

وطن در چنگ اهریمن،پریشان است، دل ریش است و افسرده.بسی آزادگان، آزاده اندیشان ایرانی،اسیر این ستم کاران کژ اندیش دل مرده.شماری هم پراکندند،ترک خانه و یارو وطن کردند. خدا و باور و اندیشه بازی شد. ولی ما مردمی خوب و شکیباییم.از پا در نمی مانیم ، با دشمن نمی سازیم.تواند…

از روزن پستوی بقالینور پریده‌رنگ آفتاب آخر پائیزبر زهوار چوبی دیوار پنجه می‌کشید.بقال خرزویلآرنجها نهاده به زانوبا دفتر حسابش پیش روانگار خواب می‌دید. “از مرد و زن بگذار هر کس بر سر جایشچون دله‌های پنیر و حلوارده.هر کس شود سنگینتر از سنگ ترازویشبا تیغه‌ی چاقو برابر کن و اندازه.من هم…

زنده رود ، ای زنده رودِزنده رودِ گشته ناپیدا ز بودآسمان آبی صافت کجاست ؟آن روان آبت، که گَردان بود و گِردآبت کجاست؟ یادِ مردآویج می آید ز‌ دوریادِ آن جشن و چراغان و سرورساحلِ سبزینه ات خوش جایِ سورمازیار اسفار و شیرویه در آن گرمِ حضور جشن آب پاشان…

نِگَرَم۱ به چشمِ دلجو به نگاهِ دلربایی۲من و آن نوایِ جادو، نتوان از او جدایی ز نگاهِ مهربانش، همه عمر مستِ مَستَمدگر از شرابِ چشمش، نه زِ مَستیَم رهایی همه ناز و لطفِ دلبر، به دِلَم نشیند آندمکه کُنَد ز ناز خویی، نظرم۳بِخود نمایی ز نیاز و نازِ نابش، نتوان…

مادر!از من خواستيكه نيت كنمو اين رمضان روزه بگيرم. سحرخيزي با خانواده، زيباستو روزه گشايي با خرما، شيرين ست. اما در سرزمينيكه دينبرچسب جنايتهاي دولتي ست،مرا ببخش مادر،روزه خواري از روزه داريپُرمعناتر مي نمايد. چارده ژوئيه دوهزار‌و‌چارده

انقلاب ایران و تأثیر آن بر ادبیات داستانی “زوال کلنل” داستان انقلابی است که در خون بنیان گرفت و بر خون بالید و بر جنازه قربانیان ماندگار شد. زوال کلنل داستان تکرار تاریخ است در کشوری غرق در توهم. نگاه اسد سیف، منتقد ادبی، به این کتاب.“زوال کلنل” داستان فروپاشی…

دیشب سروش آمد و گفتا به فَرَّهیاین روزگارِ تلخ شود شادی و بَهیآن حُزنِ جانشکار که افسرد مردمانرو در گریز گیرد و این جامِ غم تَهیاز بسته دستِ خلق گره وا شود به صبردستِ رها به سر بنهد افسرِ مَهیرنجِ هُزال۱ روی بَرَد در مُحاقِ دهرگیرد نحیفِ جم ز ظفر…

گوساله‌های گم‌شده‌ی دشت روزگاردر امتداد گلشن نام تو ای دریغپرواز می‌کنندبرخیز ای توقفِ‌جاری خروش‌گیرنامِ فراز و نامیِ خود را به دوش گیرره باز کنره باز کندست هنر به جانب جوهر دراز کنبرخیزای آشنای خسته‌ی پیرانِ کارسازای آشنای زاده‌‌ای کشواد و کی‌پشینای آشنای زال؟مادر تمام روزمادر تمام شب،مادر تمام عمر از…