مهرمیهن- منوچهر برومند( م ب سها)
هماره تا زمین باد و زمان باد -
به گیتی ملک ایران کامران باد
سراسر شهر و دشت و کوه و دریا -
بر این زیبنده سامان جاودان باد
کران تا بیکران دشت های اش -
شقایق زار زیبای جهان باد
ز دریای خزر تا بحر عمان – عبیر آگین زمین تا آسمان باد
طراز جامگان خلقش از زر – ز آسایش دمادم شادمان باد
بهر جا چهره ای گیتی فروز است -
تبارش را ز نام او نشان باد
نبیند چشم خصمش روز روشن -
ز رشکش اشک دشمن ناردان باد
به عِزّ و حُرمَتش هر کس نکوشد- ز عِزّت دور و از خفّت نوان باد
هرآنکس بر شکستش ژاژ خاید- دهان بشکسته از گرز گران باد
انیرانی چو در هَدمَش بکوشد -
به نقصان مبتلا و ناتوان باد
اگر دیوان برآن آتش فشانند -
بر آنان آسمان آتشفشان باد
بدور از خصم باد و دستِ بیداد -
به دانایان ِ دانشور جوان باد
حیاتش را ز حکمت چشمه ساران -
زلال ِزندگی زایش روان باد
شکوه و فرّ آن نوشین روان است
- ز فرّش داستانها بر زبان باد
مدارِ سیرِ گردون بر مُرادش -
ظفر را توسنش گیتی ستان باد
برایوانِ کرامت، اوجِ عزّت -
نشیمنگاه آن برکهکشان باد
“سها” را مهر میهن جانفشانی است-
به پاس مام میهن پاسبان باد
دوازدهم تیرماه هزارو چهارصد وچهار ولنجک
