ایران- حسین منزوی

یکم مهرماه زادروز حسین منزوی

ایران من ای خاک همایون من ایران

ای عشق تو آمیخته با خون من ایران

ای منبع الهام من، ای شور تو جاری

در شعر تر و نغمۀ موزون من ایران

ای همّت مردان تو چون نام بلندت

همتای دماوندت و همسنگ سهندت

روزی که تو آهنگ شکارت به سر افتاد

شیر فلک آمد چو اسیری به کمندت

ایران خزرت زنده و پرهمهمه باشد

کارون تو زاینده و پرزمزمه باشد

تا عرصۀ نام است جهان ناموران را

زانِ تو سرافرازترینِ همه باشد

افکنده شد آن‌کس که سرافکنده تو را خواست

شرمنده شد آن خصم که شرمنده تو را خواست

خود بندۀ فرهنگ درخشان تو آمد

آن قوم که از روی طمع بندِ تو را خواست

ایران من، آفاقْ تو را زیر نگین باد

خورشید جهان‌تاب تو تابنده‌ترین باد

تو صخرۀ صمّایی و موج‌اند حوادث

تا بوده چنین بوده و تا هست چنین باد

حسین منزوی

حسین منزوی (۱ مهر ۱۳۲۵ – ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۳) یکی از بزرگ‌ترین غزلسرایان معاصر بود که نگاهی تازه به غزل داشت و تحولی در زبان و مضامین آن ایجاد کرد. او در سرودن شعر نیمایی و ترانه نیز توانمند بود. از آثار شعری وی می‌توان به حنجرۀ زخمی تغزل، با سیاوش از آتش (برگزیدۀ غزل‌ها) و از ترمه و تغزل (برگزیدۀ اشعار) اشاره کرد. بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار؛ تعمیم زبان فارسی، تحکیم وحدت ملّی و تمامیت ارضی