جنگل مولا- حسن بهگر

نظام بین الملل متشکل از ملت ها ،دولت ها (کشورها) وسازمان های بین المللی به رسمیت شناخته شده است. طبیعی است هر واحد سیاسی با واحد دیگر در تعارض است .  نظام بین الملل  کوشش می کند با هر نوع بی ثباتی مبارزه کند و حقوق بین الملل و پیمان ها به همین سبب بوجود آمده است. نظام دو قطبی که پس از جنگ دوم جهانی بوجود آمده بود از بین رفته و ایالات متحده با سر بر آوردن قدرت های بزرگ به رقابت با آنها پرداخته است.

مدتهاست  قدرت هسته ای دیگر در انحصار آمریکا و روسیه نیست و چندین کشور بدان دست یافته اند. در منطقه دو کشور از متحدان آمریکا، پاکستان و اسراییل مجهز به سلاح اتمی هستند و ایران طبق گزارش آژانس انرژی اتمی فاقد سلاح اتمی است و به شهادت وزیر امورخارجه عمان ، ایران در مذاکره با آمریکا پذیرفته است که به آژانس اجازۀ بازدید بدهد ولی آمریکا با متحد خود اسراییل، حین مذاکره، به این بهانه که اجازۀ داشتن سلاح اتمی نخواهند داد، به ایران حمله کردند.

 این با کدام از ارزش های قانون بین المللی تطابق داشت؟ این آمریکاست که رهبران کشورها را می دزدد یا بنا به میل خود ترور کرده و می کشد ومذاکره  فقط فریبی است تا زمان بخرد و نیروی نظامی را غافلگیر کند.

 دراین میان مرتس صدراعظم آلمان در کمال وقاحت اعلام کرد که حملات اسرائیل به ایران مطابق با قوانین بین الملل است. او برهمۀ تخلفات آمریکا و اسراییل نسل کش، چشم پوشید و گفت الان موقع اندرز به آمریکا نیست. او ایران را در فهرست کشورهای هنجارشکن گذاشت در حالی که کاملا برعکس بود و این آمریکا و اسرائیل هستند که هنجارها را شکسته اند و اگر آلمان در شرایطی نیست که بتواند خلاف تمایل اسراییل و آمریکا سخن بگوید بهتر است دهان ببندد و آبروداری کند یا اگر شأن خود را تا حد دنبالچه این قدرت ها پایین نمی آورد باید به صراحت اعتراف می کرد که حالا وقت تبعیت از قانون بین الملل هم نیست.

تناقض گویی آمریکا، این بزرگترین و قوی ترین ارتش جهان، با پادگان مسلح اسراییل در منطقه محض بهانه جویی برای این حمله یکی و دوتا نیست و به مضحکه کشیده است . بهانه ها از جلوگیری از دست یافتن به سلاح هسته ای تا تعویض حکومت و… مرتب درحال تغییر است ؛ بیهوده نیست که برخی نام عملیات آمریکا «چکش نیمه شب» را به «فرار از پرونده جفری اپستین» تغییر داده اند .

 پس از آنکه برخلاف انتظارشان، با کشتن خامنه ای فروپاشی رخ نداد، راهی جز تشدید بمباران و کشتن مردم بی دفاع  نماند وشاهدیم که مرتب بر سر مردم بمب می ریزند.

اکنون ترامپ برای بیرون رفتن از گردابی که در آن گرفتار شده از هیچ وسیله ای حتا توسل به نیروهای کرد و داعش رویگردان نیست تا کشور را تجزیه کند. غافل از آنکه این نظام با ترور و کشتن سران حکومتش فرونمی ریزد (از اول انقلاب تا کنون بارها این اتفاق افتاده است) و با حملۀ چند گروه مسلح نیز فرو نخواهد ریخت. حکومت های مذهبی جنس دیگری دارند و اصولاً دولت در ایران به آسانی ور نمی افتد چون ریشه های عمیق تاریخی دارد. حمله خارجی منجر به اتحاد ملی و همبستگی بیشتر مردم شده است، بویژه آنکه مردم شاهد جنایاتی شبیه کشتار 168 کودکان دانش آموز بوده اند.

ایران غیر اتمی اکنون شبانه روز زیر بمباران دوکشور دارای سلاح اتمی است و پس از 40 سال تحریم های گوناگون، آمریکا و اسراییل با زیرپا گذاشتن آشکار قوانین  بین المللی مردم ایران را کشتار می کنند .

در این میان واکنش جهانی نسبت به این جنگ غیرقانونی و ظالمانه بسیار ضعیف بوده است .روسیه و چین حملات را «اقدامی تجاوزکارانه و بیمایه» خوانده اند ولی هیچ اقدامی عملی تا کنون نکرده اند.  دبیرکل سازمان ملل، تشدید تنش ها را محکوم و خواستار آتش بس فوری شده است. از اروپا هم بهتر است حرفی نزنیم.

اروپا نه تنها این تجاوز را محکوم نکرد بلکه با نهیب ترامپ، اسپانیا هم که نظر مخالف داشت و گفته بود: «از حمله آمریکا به ایران حمایت نمی کنیم و از ترس تلافی، شریک جرم نمی شویم» مجبور به شرکت در جنگ با ایران شد. حتا ترامپ به استارمر نخست وزیر انگلستان گفت خودش را به جای وینستون چرچیل نگذارد.

 یعنی هیچ یک از کشورهای اروپایی حق تفکرمستقل ندارند و اصولا نباید فکر کنند و باید فقط دنباله رو آمریکا باشند. این نه تنها واقعاً برازندۀ اروپا نیست بلکه شرم آوراست .

سکوت در برابر این جنگ وحشیانه و نابرابر در کشوری که سالیان دراز در اثر تحریم از تهیه و خرید اولین نیازهای دفاعی خود محروم بوده است، تأیید قانون جنگل است. این  قربانی کردن یک تمدن مهم تاریخ بشری در برابر بربریت آشکاراست و عاقبت خوبی نخواهد داشت . هدف نهایی آمریکا و اسراییل تجزیه ایران و گسترش زمینی اسراییل است. در این مورد نباید دچار تردید و توهم شد و کشورهای دیگر اسلامی در منطقه نیز ایمن نیستند.

 شکست ایران در درجۀ اول مقدمۀ پرداختن به دیگر کشورهای منطقه و در صدرشان ترکیه است و سپس پیش درآمد تهاجم به روسیه و چین است. سرنوشت آیندۀ همۀ آینها دارد امروز در ایران تعیین میشود و عجیب است که هیچکدام تا کنون دست به اقدام قاطعی نزده است.

پنجشنبه، ۱۴ اسفند ۱۴۰۴

2026-03-05