کجای حزب دمکراتهای سوئد دمکرات است؟- حسن بهگر

-تصویر :ریکارد یوموشوف از چهره های سرشناس حزب دموکراتها در پارلمان با جمله : نبرد اسراییل نبرد من است !-

جیمی اوکسون از حزب دموکراتهای سوئد که آمدن ترامپ را نفسی تازه شمرده بود بسیار قوت قلب گرفته است. بویژه آنکه گفته می شود ایالات متحده در صدد کمک مالی به این حزب هم است.

حزب دموکراتهای سوئد اکنون به عنوان دومین حزب در سوئد شناخته می شود. به خاطر بیاوریم که این حزب در سال 1988 متولد شد و در سال 2010 توانست به پارلمان راه یابد. تعدادی از افراد مؤسس و بنیان گذارآن  سابقه ی فعالیت در سازمان های فاشیستی و نازیستی داشتند. این حزب با مهارت و فعالیت به نوسازی خویش همت گماشت و توانست از موانعی که بر سر راهش بود عبور کند.

البته این حزب مدتی است با زیرکی از گذشته خود تبری جسته و اخیراً از این که در بخشی از یک کتاب منشرشده توسط این حزب در دهه 90-80 مطالبی علیه یهودیان بوده که موجب هراس پیروان این مذهب شده است، پوزش خواسته است. حال چرا حزبی که سابقه ی روشنی از فاشیستی و نازیستی دارد ضد یهودی بودن خود را منکر می شود جای پرسش دارد.

تا آنجا که بیاد دارم مدت ها احزاب سیاسی از پذیرفتن حزب دموکرات و همکاری با آن خودداری می ورزیدند و یادم می آید که  زمانی که حزب لیبرال سوئد نامش فولک پارتی بود، رهبرش بنگت وستربرگ(Bengt Westerberg ) در جلسه  استودیوی تلویزیون  که رهبران احزاب حضور داشتند برای مخالفت با حضور نماینده حزب دموکرات  جلسه را ترک کرد ولی آن روزگار طی شد و زمانه عوض شد بطوری که در دوره ی قبل انتخابات شاهد بودیم که رهبر حزب لیبرال با حزب دموکرات در انتخابات متحد شد که زیر پا گذاشتن یکی از اصول لیبرالیسم بود زیرا چگونه می توان آزادیخواه بود و حقوق عده ای از شهروندان کشور را برخلاف اصل آزادی و دموکراسی نفی کرد. ولی خوشبختانه گویا این خطای حزب لیبرال را رهبر جدید آن می خواهد جبران کند.

بدین ترتیب در اروپا هم شرایط داخلی و هم  شرایط جهانی، برای قدرت گرفتن حزب دموکرات آماده است. منتها یک اشکال عمده در راه است که باید رفع شود و آن نه تنها گذشته ی یهودستیزی بلکه اندیشه نژادپرستانه این حزب است.

جیمی Åkesson در سخنرانی خود در آلمدالن گفت : «من از جانب حزب خود عذرخواهی می کنم که در آن زمان(مطالبی از ما) برای یهودیان در سوئد تهدید کننده و ترسناک تلقی شده است.

حزبی که آشکارا از نازی و فاشیسم دفاع کرده  و سابقه حمایت از  کو کلاکس کلان و هولوکاست هم دارد چرا امروز فقط از این که سخنانش برای یهودیان ترسناک بوده اظهار تأسف می کند؟

به نظر من امروز این اظهار تأسف تاکتیکی است زیرا آنها  به خوبی می دانند که  با حریف قدرتمندی روبرو هستند که عبارت از لابی یهودیان در کشورهای اروپایی و ایالات متحده است و بدون حمایت آنها بخت پیروزی ندارند. این آشتی تاکتیکی با یهودیت می تواند حمایت گروه اخیر و بخصوص طرفداران اسرائیل  را جلب کند بویژه اگر در عوض دشمنی با یهودیت ، دشمنی با اسلام و مسلمان را پیشه کنند. بدین ترتیب اصولاً چیزی  در بنیاد تغییر نکرده فقط موقتاً دشمن قوی کنار گذاشته شده و حتا بحث ائتلاف با او در میان آمده تا بشود از ورود مسلمانان به خاک سوئد جلوگیری کرده و در حد مقدور مهاجران مسلمان را از خاک سوئد برانند .

در صحت دموکرات بودن آنها همین بس که چند سال پیش در 5 اکتبر2010 اِوا برون، اسقف استکهلم، در مراسمی که در کلیسای جامع استکهلم در سخنرانی خود به تظاهرات علیه بیگانه‌هراسی و نژادپرستی پرداخت و گفت:

« برای افراد با ایمان امکان ایجاد تبعیض بین مردم وجود ندارد. شایسته انسان نیست که بین مردم تبعیض قائل شوند»

افراد حزب دموکراتهای سوئد این گردهمایی را بعنوان اعتراض ترک کردند و نشان دادند که با وجود حمل نام دموکرات از دموکراسی هراسانند. این بدان معناست که در این حزب ، در به همان پاشنه سابق می چرخد و فقط از نام دموکراسی سوءاستفاده می کنند.

مسلم است جنگ هایی که ایالات متحده راه انداخته سیل مهاجران را متوجه اروپا کرده است و بویژه کشورهای اسکاندیناوی که تجربه استعماری نداشتند و کمتر با کشورهای آسیایی و آفریقایی آشنا بودند و به سبب موقعیت جغرافیای سیاسی خود نیز دور از تهاجم بودند، با پذیرش پناهندگان از نظر اجتماعی و اقتصادی در شرایط دشواری قرار گرفتند. البته واکنش های تند مانند لیزر من کاهش یافته بود ولی متاسفانه تیراندازی در بهمن ماه گذشته در شهر اوربرو به خوشخیالی ما پایان داد.مدتی است  سوئد درگیر گروه های قبیله ای و مافیایی است کاسه ی صبرمردم لبریز شده و بسیار خشمگین هستند و این بیش از پیش به نارضایتی اکثریت مردم دامن زده است و  کشورهای دیگر اروپایی کم و بیش دچار این عارضه هستند و حزب دموکرات سوئد در پی بهره برداری از این موقعیت است ولی سوئد با همه مشکلاتی که دارد تجربه های بسیاری در مهاجر پذیری کسب کرده است . سوئد هنوز یک کشور نمونه از نظر چند فرهنگی است و در سیاست ادغام مهاجران قدم های بسیار بزرگی برداشته است. سیاست پناهنده پذیری سخاوتمندانه سوئد منجر به افزایش نیروی کار و جمعیت جوان‌تر شده است و مزایای اقتصادی نیز داشته است. این بسیار مغتنم است و نباید آن را با تفاوت های نژادی و فرهنگی برهم زد اما با به قدرت رسیدن حزب دموکرات کوشش های نیم قرن اخیر سوئد بر باد خواهد رفت .

به تازگی حزب دموکرات‌های سوئد یک نقشه بنام «نقشه ی مهاجرت» منتشر کرد که در آن حتی کسانی که فقط یکی از والدین‌شان سوئدی الاصل باشند مهاجر شناخته می‌شوند.تصور می کنم امروز مهاجران حدود20% جمعیت این کشور را تشکیل می دهند و با وجود کسب تابعیت سوئدی از نظر این حزب سوئدی شناخته نمی شوند. طرح چنین سخنانی جز به مخاطره انداختن امنیت کشور نتیجه دیگری نخواهد داشت.کاشتن تخم نفرت و ایجاد تبعیض موجب تکرارصحنه های دلخراشی شبیه آنچه در اوربرو گذشت خواهد بود.

شنبه – ۰۶ دی ۱۴۰۴

Saturday 27 December 2025