دگرگونی داخلی کلید حل مشکلات است- حسن بهگر
سرنوشت ایران در هاله ای از ابهام قرار گرفته . به هیچ توافق و صلحی با آمریکا و اسراییل دل نمی توان بست چرا که پایدار نخواهد بود. بویژه اسراییل که طمع ارضی دارد و به کمتر از فروپاشی ایران و تجزیه آن رضا نمی دهد. حکومت با ترورهای اسراییل و آمریکا به ناچار یک پوست اندازی کرده است. تصمیم های حکومتی در این لحظه حساس با انتخاب مجتبی خامنه ای گرفته می شود ولی با تاخیر و با اگر و اماهای بسیار. این تصمیمات رهگشا نیست و ممکن است الیگارشی فاسد حکومتی همه چیز را نابود کند. وضع ناپایدار است و ما در موقعیتی بسر می بریم که ممکن است با فروپاشی ناگهانی یا جنگ داخلی روبرو شویم. ما به طور عاجل نیازمند تدبیر برای یک وضع انتقالی هستیم . بخش نظامی تا کی تا پای جان بایستاد و مردم تاوان بدهند و الیگارشی به معامله ای بفروشد؟
برخی در این شرایط فکر می کنند که تنها راه نجات از این وضعیت یک کودتای نظامی توسط سپاه است. اما سپاه یکپارچه نیست و در صورت داشتن یکپارچگی نیز گرفتار ایدئولوژی است و توانایی عمل محکم و مستقل ندارد چون باید فتوا از یک ملا بگیرد و نمی تواند فقط به مردم تکیه کند.
مشکل عمده از ایدئولوژیک بودن حکومتست .جمهوری اسلامی با یدک کشیدن عنوان بی مسمای اسلامی ما را دچار دردسرهای فراوان کرده است . مردم قبل از برقراری ج ا اعتقادات خود را داشتند و به مسالمت در کنار یکدیگر زندگی می کردند. حال بر سر انواع و اقسام برداشت دینی دعواست و زن و بچه مردم جرأت رفتار آزادانه خارج از منزل را ندارند. گذشته از این، ما توسط کشورهای سنی در همسایگی خود مانند عربستان سعودی، ترکیه، پاکستان، افغانستان، و شیخ نشین های خلیج فارس محاصره شده ایم و آنها ما را به چشم یک حکومت ایدئولوژیک شیعی نگاه می کنند و همواره احساس خطر می کنند. در مقابل جمعیت یک میلیارد و هفتصد میلیون سنی، جمعیت شیعیان حداکثر 200 میلیون نفر برآورد می شود. اینها شیعیان آماری هستند نه آن نود و نه درصدی که بازرگان می گفت و می خواست به اسمشان بر یک درصدی ها حکومت کند.
اگر خوب به تجربه ی 47 ساله ج ا نگاه کنیم می بینیم که از اسلام فقط نامی باقی مانده است و این حکومت موجب مهاجرت گسترده ی اقلیت های مذهبی ما شده که هزاران سال در ایران زندگی کرده بودند و به اختلافات قومی با کردها ، بلوچ ها و ترکمن ها نیز دامن زده است . حکومت اسلامی که به مهم ترین دستور قران که آیه های محکم و روشن در حرمت ربا دارد بی اعتنا بوده و بانک های جمهوری اسلامی را به بزرگترین رباخواران دنیا تبدیل کرده است که بیشترین بهره به پول مردم می دهند تا آنها را بیشتر غارت کنند. در عوض برای نباختن قافیه و برای اینکه بگویند هنوز اسلامی هستیم حجاب را اجباری کرده اند که آیه روشن و قاطعی هم در قران ندارد و بین مراجع هم اختلاف است .
چه فجایعی به عنوان حجاب در کشور رخ نداده است و چه بی حرمتی و قتل ها که به عنوان حکم اسلامی بر مردم روا نکرده اند. بدین ترتیب تنها راه یک پوست اندازی دیگر است و فاصله گرفتن از ایدئولوژی اسلامی.
گذار از حکومت فعلی مستلزم برچیدن ایدئولوژی و کوتاه کردن دست الیگارشی فاسد است و این از کودتای سپاه ساخته نیست. حذف اسلام از جمهوریت و عدم دخالت ملایان در حکومت الزامی است. بدون این تغییر امکان رسیدن ما به صلح با دشمنان ایران و آرامش با همسایگان غیرممکن است .این فرآیند پیچیده شامل جداسازی نهادهای عمومی از تعصبات دینی، بازسازی خدمات مدنی حرفهای و تمرکززدایی از قدرت و تقویت جامعه مدنی برای تشویق کثرتگرایی و قبول مشارکت همهُ ایرانیان از هر قوم و عقیده و دینی است. بدون این تغییرات نمی توان از این گذرگاه خطرناک تاریخی عبور کرد و استقلال و تمامیت ارضی کشور را حفظ کرد.
باید توجه داشت که کوتاه کردن دست الیگارشی مالی کار کوچکی نیست و باتوجه به نفوذ مالی و حکومتی آنها بجز انقلاب یا کودتا میسر نیست . ایران بشدت نیازمند رسیدگی به جنگ زدگان و بازسازی و توسعه اقتصادی، میراث تاریخی، جامعه مدنی و روابط نیکوی جهانی و بی تنش است .
یک کشور را میتوان زمانی تثبیتشده توصیف کرد که سیستم موجود را مردم قبول داشته باشند و از خود بدانند تا به “تنها گزینه موجود” تبدیل شود، به این معنی که هیچ کس در کشور سعی در اقدام خارج از نهادهای تعیینشده نداشته باشد. هنگامی که اکثریت قریب به اتفاق مردم به این باور برسند و در عمل مشاهده کنند که اختلافات از طریق قوانین مدنی و قانون اساسی حل شدنی است.
من ساده اندیش نیستم و می دانم ایران کشوری نفت خیز است و موقعیت ژئوپولتیک مهم و حساسی دارد و دشمنان ایران به این زودی از طمع خود دست برنخواهند داشت ولی آنهایی که دلبسته ایران هستند و به آینده آن و سعادت و رفاه مردم فکر می کنند باید در این راه تلاش کنند تا به دخالت خارجی پایان دهند و این بستگی به پایداری حکومتی دارد که بتواند اعتماد عمومی مردم را جلب کند و آسایش و آرامش را به کشور برگرداند. پیروزی بر دشمنان خارجی و بدخواهان داخلی فقط از عهده نظامیان برنمی آید، این کار مستلزم همبستگی ملی وآرامش و ثبات اجتماعی است.
این بستگی به پایداری حکومتی دارد که بتواند اعتماد عمومی مردم را جلب کند و آسایش و آرامش را به کشور برگرداند.
يکشنبه – ۱۰ خرداد ۱۴۰۵
Sunday 31 May 2026
