قُمپوزیسیون-ن. نوری زاده
پیرامون اپوزیسیون «جمهوریخواهان» خارج از کشور
پیش از اینکه به بازار مکاره جمهوریخواهان خارج از کشور بپردازم ابتدا برای فهم بهترِ موضوع واژه قُمپوز تعریف می شود. در لغتنامه های فارسی واژه قُمپوز که کلمه ای است ترکی به معنی لاف و گزاف و ادعاهای پوچ و توخالی.
اینروزها ما شاهد آنیم که عده ای با شبکه سازی هایی مانند «اتحاد، همبستگی، همگرایی و شورای جمهوریخواهان در اطراف و اکناف دنیا نشست ها و کنگره هایی برگزار می کنند. آنان به انتظار نشسته اند تا آمریکا و نیروهای نیابتی آن مانند اسرائیل رژیم جمهوری اسلامی ایران را سرنگون کند تا بتوانند فارغ بال مانند شعبده بازان تردست «آلترناتیو» جمهوری خواهی خود را به مردم نشان دهند. جمهوریخواهان در این بازار پرهیاهویِ آلترناتیو سازی با تابلوهای چشم نوازی مانند آزادی، دمکراسی، عدالت اجتماعی، جدایی دین از دولت (لائیسیته)، دفاع از حقوق زنان و نه به جنگ نه به جمهوری اسلامی ظاهر شده اند. اما اگر کمی در پلاتفرم ها و سخنرانی های آنها توجه کنیم، پی می بریم که در این شرایط بغرنج مواضع آنها در حقیقت به نام جمهوریخواهی اما به کام آمریکا می باشد. این افراد، فرصت طلبانی می باشند که مترصد تغییر اوضاع سیاسی مملکت با کمک آمریکا هستند تا در جابه جایی قدرت بر اساس منافع شخصی، گروهی و حزبی پا پیش نهند و زمام امور را بدست گیرند. جمهوری خواهان فرصت طلب به هیچ معیار اخلاقی، سیاسی و اجتماعی پایبند نیستند، برای آنان آزادی، برابری، عدالت اجتماعی مفاهیمی مصرفی است و هدف نهایی آنان مانند جریان منحط سلطنت طلبی قدرت و شهرت است، نان است و نام، حتی اگر به قیمت نابودی ایران تمام شود. برای آنکه نگارنده متهم به گزافه گویی نشود به پلاتفرم و برنامه چند تشکل جمهوریخواه در واشنگتن، نیویورک و لندن می پردازد.
۱- شورای راهبردی جمهوری خواهان داخل کشور – این شورا که ادعا کرده است موسسان آن در داخل کشور می باشند در اعلام موجودیت خود ضمن بیان شعارهایی که پیش تر ذکر شد، آورده است که: شورا با « حضور ۳۵ تن از افراد کاملا برحسته و شناخته شده جمهوریخواه درون کشور شکل گرفته است. اما اسامی این رهبران با توجه به شرایط خاص در داخل ایران و خطرات احتمالی به منظور جان آنان به سازمانهای بین المللی، وزارت امورخارجه آمریکا و مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا اعلام شده است.»[1] ضمن اینکه این شورا مانند دیگر شبکه های جمهوری خواهی در فضای مجازی تشکیل شده است صراحتا اذعان می کند که نام رهبران شورا را به وزارت امور خارجه آمریکا داده است. آفتاب آمد دلیل آفتاب، خواننده باید حدیث مفصل شورای راهبری جمهوریخواهان داخل ایران را از معرفی ۳۵ رهبر شورا به وزارت خارجه آمریکا در واشنگتن در این مجمل خود بخواند.
۲- بلوک همگرایی جمهوریخواهان دمکرات: این بلوک نیز پلاتفرمی را برای گذار به دمکراسی پایدار در ایران و در فضای مجازی منتشر کرده است. در یکی از اصول دهگانه پلاتفرم بلوک همگرایی جمهوریخواهان نسبت به ساختار غیر متمرکز فدرالیسم استانی و راهبرد کلان گذار از طریق فشار غیر نظامی بین المللی (تحریم بین المللی) در ایران تاکید شده است. به سخن دیگر موضع فدرالیسم استانی که بلوک همگرایی جمهوریخواهان اعلام کرده است در واقع همان فدرالیسم قومی (Ethic Federalism) است که یکی از خطرناک ترین شکل ترتیبات نهادی در یک کشور می باشد. در این سیستم حکمرانی که بر اساس قومیت بنا شده است در واقع تلاش برای پاسخگویی به خواست های اقوام جهت خود مختاری در داخل کشور است. این نوع فدرالیسم که از مشکلات عدیده برخوردار می باشد در بسیاری از کشورها باعث شده است که استان ها بر اساس قومیت جدا و تجزیه شوند. این نوع از فدرالیسم در واقع طرح اسرائیل در سال ۱۹۸۰ در مورد غرب آسیا بنام طرح یینون (Yinon Plan) می باشد طرحی که به فرقه گرایی دامن می زند و بمظور الف: ایجاد یک چشمانداز تازه برای غرب آسیا (نقشهٔ جدید کشورها) ب: ارائهٔ برنامه راهبردی جهت تحقق این چشمانداز (روش تجزیهٔ کشورهای منطقه) است.[2] همچنین خوانندگان بخوبی از موضع تحریم های بین المللی از سوی آمریکا و متحدان اروپایی آن آگاه می باشند که پیامد منفی آن دامنگیر مردم شده است. مرکز بلوک همگرایی جمهوری خواهان دمکرات در نیویورک می باشد.
۳- کنگره آزادی ایران: برگزاری این کنگره مفتضح در لندن بوسیله رسانه های وابسته به دولت های بیگانه از جمله بی بی سی، اینترنشنال، روزنامه جروزالم پست (The Jerusalem Post) و روزنامه نشنال امارات در سطح وسیعی تبلیغ می شد. طیف وسیعی از شرکت کنندگان از مامور پیشین CIA گرفته تا مزدوران بنام سابق رژیم ولایت مطلقه، از اساتید و مشاوارن دانشگاه ها و موسسات تحقیقاتی وابسته گرفته تا افراد و گروه های تجزیه طلب همه باهم در این کنگره حضور داشتند. ضمن آنکه سابقه وابستگی مسئولان و برگزار کنندگان این کنگره توسط دیگران با تکیه بر اسناد و شواهد مُتقَن و مستحکم در فضای مجازی دردسترس می باشد، نگارنده قصد ندارد که به آنها بپردازد، او فقط به یکی از اهداف این کنگره مبنی بر اینکه: « عاملیت و مشارکت شفاف در گذار ایران پس از جمهوری اسلامی …… و نه مذاکرات پشت پرده یا مداخلات بیرونی شکل گرفته است»، خواهد پرداخت.
میدل ایست آی (Middle East Eye)، یک بنگاه خبری آنلاین می باشد و به رویدادهای خاورمیانه میپردازد. این بنگاه معتبر خبری به نقل از وبگاه رسمیاش[3]، یک «سازمان خبری دیجیتالی (online) و از لحاظ مالی مستقل است که از فوریهٔ ۲۰۱۴ آغاز به کار کرده است.» هدف میدل ایست آی تبدیل شدن به یک رسانه اصلی و قابل اعتماد در مورد وقایع خاورمیانه می باشد و اخبار و گزارشات مستقل خود را برای مردمی که در این حوزه زندگی میکنند، تهیه می کند.
میدل ایست آی در مورد برگزاری کنگره آزادی ایران گزارش مستندی باعنوان « یک شرکت روابط عمومی طرفدار اسرائیل از یک گروه اپوزیسیون ایرانی حمایت میکند.» منتشر کرده است.[4] در این گزارش آمده است که: « این کنگره از حمایت شرکت رد بانیان (Red Banyan) برخوردار است، شرکتی که تخصص آن ایجاد روابط عمومی (در دوران) بحران است و سابقه همکاری طولانی با آیپک (Aipac) لابی پرقدرت اسرائیل در آمریکا دارد. مسئول و ناظر (استراتژی پروژه های تجاری) این شرکت نیل استراس (Neil Strauss) می باشد که بیش از هفت سال در گروه لابی طرفدار اسرائیل کار کرده است. همچنین در ایمیلی که توسط او به رسانه های گروهی جهان بویژه رسانه های غرب آسیا فرستاده شده است از آنها خواسته تا از برگزاری کنگره آزادی حمایت کنند. در پایان این ایمیل امضای نیل استراس بعنوان رئیس «بخش یهودی طرفدار اسرائیل» دیده می شود.[5] این کنگره در واقع در راستای طرح ینیون و در جهت ایجاد یک آلترناتیو بعد از فروپاشی رژیم عمل می کند. به سخنی دیگر سازمان های اخیر به اصطلاح جمهوری خواهان خارج از کشور که مرکز آنها در واشنگتن، نیویورک، لندن و … است در این شرایط پیچیده و دشوار کنگره پشت کنگره برگزار می کنند و مترصدند تا زیر ساخت ها، نیروگاها، پل ها و … ایران بوسیله آمریکا و نیروی نیابتی آن در منطقه اسرائیل ویران شود تا جاده «جمهوری خواهی» برای آنان هموار گردد و بتوانند «دمکراسی»، «آزادی»، «رعایت حقوق بشر» و «لائیسیته» (جدایی دین از دولت) و … را در ایران برقرار سازند. اولین پرسش در این مورد این است که چه تفاوتی مواضع جمهوری خواهان (اخیر) خارج از کشور با مواضع منحط سلطنت طلبان دارد؟ گروهی با نام جمهوری خواهان منتظر می باشند که دشمن، این آب و خاک را به توبره کشد و رژیم آنرا که می بایست فقط بدست مردم تغییر کند، سرنگون سازد تا آنان بتوانند به اصطلاح طرح «جمهوری خواهی» خود را در ایران پیاده سازند و گروهی دیگر وقیحانه پرچم ایالات متحده و اسرائیل را بر دوش می کشد تا عامل اسرائیل را در ایران به تخت نشانند[6] تفاوت در چیست؟ آیا به جزء این است که آنان در یک هدف مشترک میخواهند با کمک بیگانه زمام امور آینده ایران فردا را بدست گیرند؟ بدون تردید این گروه ها و سازمانها را نمی توان بمثابه اپوزیسیون رژیم استبداد دینی در ایران بشمار آورد. بنظر نگارنده آنان گروه های «قمپوزیسیون» ایران هستند که بیش از چهار دهه غربت نشینی قمپوز در می کنند و لاف و گزاف سرمی دهند.
ن. نوری زاده
Nourizadeh.n@gmail.com
[1] https://t.me/bbcpersian/273191
[2] Yinon 1982b, pp. 49–59: Estrategiah le-Yisrael bi-Shnot ha-Shmonim (a strategy for Isreal in the 1980)
[3] https://www.middleeasteye.net/about-middle-east-eye
[4] https://www.middleeasteye.net/news/pro-israel-pr-firm-promoting-iranian-opposition-group
[5] https://www.facebook.com/nader.nourizadeh.2025
[6]– لابی اسرائیل و سیاست خارجی آمریکا -جان میرشایمر و استفان دی.والت – انتشارات autherhous صفحه ۴۳۵
