زیادتر بکشید! ارزان تر درمیآید – حسن بهگر

بهانۀ کشتار

آقای علی خامنه‌ای در اولین سخنرانی پس از پایان اعتراضات دی ماه امسال که بنا به گفته ایشان هزاران کشته بجا گذاشت  گفت: «اغتشاشگر را باید به جای خودش نشاند.» و افزود:«اعتراض بجاست اما اعتراض غیر از اغتشاش است. ما با معترض حرف می‌زنیم. مسئولین باید با معترض حرف بزنند، اما با اغتشاشگر حرف زدن فایده‌ای ندارد. اغتشاشگر را باید به جای خودش نشاند.»

اشاره ی خامنه ای به عوامل معدودی است که توسط موساد، تحریک ترامپ و پهلوی اقدام به اغتشاش و حمله به نیروهای انتظامی و ادارات و مساجد و غیره کردند.

وظیفه دولت ایجاد امنیت است

وجود اغتشاشگر را منکر نمی شود شد ولی در عین حال این سؤال مطرح می شود که پس تکلیف دولت که وظیفه اولیه اش ،حفظ جان شهروندان ، تأمین امنیت داخلی و خارجی، حفظ تمامیت ارضی و برقراری عدالت در جامعه است چه می شود؟

این منحصر به امروز هم نیست به هابز فیلسوف انگلیسی کاری نداریم که گفت« انسان گرگ انسان است» و برای فرار ازجنگ همه علیه همه و دوری ازهرج‌ومرج انسان‌ها ناچار به بستن قرارداد اجتماعی بنام دولت شده اند. جلوتر از هابزدر ادبیات سیاسی ایران هم درنامه تنسر مربوط به دورۀ ساسانیان مقابله با هرج و مرج آمده است و در سیاستنامه نیز خواجه نظام الملک در وظیفۀ حکومت برای ایجاد امنیت ، نعمت و راحتی اشاره شده است.

حکومت جمهوری اسلامی را چه مدرن چه کهنه در لباس مدرن بدانیم، نمی تواند از وظیفۀ ایجاد امنیت شانه خالی کند. اگر قرار باشد که حکومت برای جلوگیری از اغتشاش هر بار چند هزار کشته روی دست ملت بگذارد که نه منطقی است و نه با انسانیت و حکومتداری  عادلانه مطابقت دارد بلکه بیانگر بی عرضگی ، بی لیاقتی ، سنگدلی وشقاوت حکومت است .

بسیاری از دست اندرکاران حکومت قبول دارند که تظاهرات دی ماه آرام شروع شد و پس از مدتی اغتشاش گران آنرا به انحراف کشاندند

. ببینیم اصولاً مردم برای اصلاح امور و اعتراض به گرانی و غیره چه امکاناتی دارند؟ چطور می شود که اغتشاشگران مجال نفوذ و به انحراف کشیدن می یابند؟

مطابق بند 7 از اصل قانون اساسی جمهوری اسلامی «تامین آزادی های سیاسی و اجتماعی در حدود قانون اساسی» تضمین شده است که هرگز تحقق نیافته است.

 اصل 27 «تشکیل اجتماعات و راهپیمایی ها بدون حمل سلاح به شرط آن که مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است. »

در این 47 سال به هیچ گروه غیر خودی اجازۀ اجتماع نداده اند. اگر امکان فعالیت گروه ها و سازمان های سیاسی فراهم شود آنها می توانند سازماندهی کنند و خود اغتشاشگر را شناسایی و سرجایش بنشانند یا تحویل حکومت بدهند.

آقای خامنه ای باید بگوید کجا امکان گفتگو با معترض را فراهم شده است که حالا به گلوله می بندند؟

دولت نمی تواند با تخطی آشکار از قانون اساسی این شرایط را فراهم نکند وقانون را زیر پا بگذارد و به بهانه هرج و مرج و مبارزه با اغتشاگر به مردم شلیک کند و از کشته پشته بسازد و بگوید تقصیر ترامپ و موساد است و من بی گناهم .

چگونگی برخورد با معترضان

هر تظاهراتی فارغ از اینکه اغتشاشگران به تحریک خارجی اقدام کنند امکان کشیده شدن به اغتشاش وجود دارد و پلیس های انتظامی حق قانونی و گاهی حتی تعهد دارد که در موقعیت‌های خاص از زور استفاده کنند ولی خشونت باید در شرایط توجیه‌پذیر انجام شود و فقط تا حدی می‌توان از آن استفاده کرد که سایر ابزارها کافی نباشند .

آیا ج ا در این تمام تظاهراتی که سرکوب کرده  ازباتوم ،  ماشین های آبپاش یا گلوله های پلاستیکی استفاده کرده است ؟ مگر اینها برای جلوگیری از بی نظمی نیست؟ ما صحنه های موحشی را از شلیک بی محابا با تیربار و گلوله جنگی در کلیپ های رسانه ها می بینیم که گویی لشکر بیگانه ای برای تصرف سرزمینی پا در میدان گذاشته است . جای دور نرویم صدای سردار رادان در یکی از تظاهرات خونین قبلی ضبط شده است که می گوید آنجا چند نفر ایستاده اند بزنید لت و پار کنید!؟

در حالیکه وظیفه اولیه آنست که اگر جمعیت در موقعیت نامطلوبی است با بلندگو اول اخطار بدهند که متفرق شوید . این معنا ندارد که رئیس پلیس بگوید آنجا چند نفر ایستاده اند بزنید لت و پار کنید.

والبته برای این فرمانده عزیزکرده زن و مرد و بچه وبیمار فرقی نمی کند . فقط لت و پار کنید!

بیهوده نیست که می بینم در بهترین حالت با تفنگ ساچمه ای به چشم و صورت و بدن و حتا آلت تناسلی مردم شلیک کرده اند که اگر از گلوله جان بدر برده اند باقی عمر، معلول و ناقص العضو بسر برند.

اشکال کجاست؟

اشکال در نگرش حکمرانان به کشور و مردم است . بد نیست نگاهی به اظهارنظر یکی از آقازاده ها در مورد این فاجعه دی ماه بکنیم : «احمد قدیری ابیانه، کارشناس مسائل سیاسی و پسر محمد حسن قدیری ابیانه سفیرایران در استرالیا :

«اگر این‌ها تو صحنه به درک واصل می‌شدند، هزینه‌اش برای نظامی خیلی کمتر از این بود و هست تا این‌که شما بخواید دونه‌دونه اینا رو اعدام بکنید، هر کدومش میشه پرونده فشار روی جمهوری اسلامی. با هر منطقی با هر زاویه دیدی نگاه کنی درست این بود که در یک اقدام قاطع و نشان دادن مشت آهنین، اینا رو در صحنه محو می‌کردید. الان میگن ۳هزار و خورده‌ای کلِ کشته‌ها بود، اگر این می‌شد ۵هزار، هزینه‌اش برای ما کمتر بود تا این‌که حالا بخوای دونه‌دونه امروز این رو اعدام کنی، فردا اون رو اعدام کنی.»1

متاسفانه چنین نگرشی را می توان نگرش غالب حاکمان امروز ایران دانست. هزینۀ کشتار نقد و وسیع کمتر از اعدام است که محتاج محاکمه است!

نتیجه

حکومت خود مقصر بوجود آمدن شرایط نابهنجار موجود است . بوظایف خود عمل نمی کند و قوانین را اجرا نمی کند و نگرشی که به حکومت دارد چپاول اموال ملی و در صدر آن حفظ حکومت به هر قیمتی است.

چهارشنبه – 22 بهمن 1404

2026-02-11

1 https://www.instagram.com/reel/DUJaMbckncC/?utm_source=ig_web_copy_link