|
دستهای
پنهان در پس
مرکز
مطالعات
ایران در
تورنتو
تصویری
از صفحهی who-is-who روی
سایت مرکز
مطالعات در
هنگام تهیه
این گزارش
سهیل
پارسا،
هنرمند
تورنتویی:
حتی روحم خبر
نداشت
از راست
به چپ: فاضل
لاریجانی،
پروفسور
رایلی و دکتر
محمد توکلی
ترقی دستهای
پنهان در پس
مرکز
مطالعات
ایران در
تورنتو علی
شریفیان مرکز
مطالعات ایران،
Center
for Iranian Studies در
تورنتو،
هفته گذشته
در کانادا
خبرساز شد. مایکل
پترو،
روزنامهنگار
مجلهی مکلینز
دوباره به
عرصهای گام
گذاشت که برای
ایرانیان ساکن
کانادا، بویژه،
توجهبرانگیز
است. این مجلهی
قدیمی و
مشهور
کانادا در
شمارهی سیزدهم
آوریل 2010 خود
مقالهای
منتشر کرد با
عنوان «چه کسی
در پشت پردهی
مرکز
مطالعات ایرانی
است؟» وبسایت
مرکز
مطالعات ایران،
این مرکز را
به عنوان یک NGO که به لحاظ
سیاسی
جانبدار نیست،
معرفی میکند؛
اما گزارش
مذکور نشان
داده است که این
سازمان مدعی
بیطرفی سیاسی،
بوسیلهی یک
دیپلمات با
نفوذ و از سوی
سفارت ایران
در اتاوا تأسیس
شده است. مؤسس این
مرکز
مطالعات ایران،
"فاضل لاریجانی"
رایزن فرهنگی
سابق سفارت ایران
در اتاوا است. ماجرا
وقتی قابلتاملتر
میشود که به
خانوادهی
بانفوذ و
صاحب قدرت
لاریجانیها
در سیستم سیاسی
ایران نگاه
کنیم: علی لاریجانی
رئیس مجلس
(شورای اسلامی) و آیت
الله صادق لاریجانی
رئیس قوهی
قضائیه و هر
دو نفر
برادران آقای
فاضل لاریجانی
هستند. علاوهبراین
به نظر میآید
تنها منبع
مالی و حمایتی
این مرکز،
سفارت ایران
در اتاواست.
مهدی شاهرخی
که در این
مرکز کار میکند،
به گزارشگر
مکلینز میگوید
که مرکز از
سفارت ایران
پول دریافت میکند. اما در
وب سایت مرکز
نامی از
سفارت یا
ارتباط آن با
فعالیتهایش
آورده نشده
است. هنگام
تهیه گزارش
مکلینز در
قسمت Who is Who? ، وب سایت،
نام سه استاد
که در مورد ایران
تحقیق میکنند
و همینطور
نام
کارگردان
کانادایی ایرانی
تبار «سهیل
پارسا» آورده
شده بود. گرچه
در حال حاضر (22
آوریل 2010) بخش
موردنظر در
دسترس نیست و
مراجعهکننده
به آن با پیام
زیر مواجه میشود: Fatal error: Unsupported operand types in
D:\hshome\iranolog\iranology.ca\en3\includes\router.php on line 148 پترو
در گزارش خود یادآور
میشود که با
ریچارد
فولتز Richard Foltz استاد
دانشگاه
کنکوردیا که
نامش روی سایت
«مرکز» قرار
داشته، و با
سهیل پارسا
تماس گرفته
اما هر دو این
افراد گفتهاند
هیچ ارتباطی
با این مرکز
ندارند و
پارسا (حتی) ایمیلی
برای آن مرکز
ارسال کرده و
خواستار آن
شده که نامش
از وبسایت
مرکز
برداشته شود. سهیل
پارسا
کارگردان
موفق و صاحب
نام،
مدیر هنری
«گروه تئاتر
عصر جدید» است
که تاکنون با
گروه تحت
رهبریاش
نمایشهای
بسیار موفقی
به صحنه برده.
او و مجموعهاش
چند بار جایزهی
معتبر هنری DORA، را
دریافت
کردهاند. او
در تماسی با
هفتـــــــــه
در این خصوص
اظهار داشت:
«من روحم از این
مرکز خبر
ندارد و هرگز
در مورد
همکاری با این
مرکز تماسی
با من گرفته
نشده است.» نامهی
8 استاد ایرانی هفتهی
گذشته هشت
استاد ایرانی
از دانشگاههای
تورنتو، با
انتشار نامهای
سرگشاده،
اهداف و
مأموریت این
مرکز را زیر
سؤال بردند. این
نامه که در
تاریخ 12 آوریل
2010 نوشته شده
توسط دکتر
رضا براهنی،
استاد
بازنشستهی
دانشگاه
تورنتو،
دکتر رامین
جهانبگلو،
استاد
دانشگاه
تورنتو،
دکتر امیر حسینپور،
استاد
بازنشسته
دانشگاه
تورنتو،
دکتر مینو
درایه،
استاد و دانشیار
دانشگاه
تورنتو،
دکتر سعید رهنما،
استاد
دانشگاه یورک،
دکتر فرخ زندی
استاد
دانشگاه یورک،
دکتر هایده
مغیثی،
استاد و
معاون
مطالعات
اجتماعی و
حرفهای
دانشگاه یورک
و دکتر
شهرزاد مجاب
رئیس نیوکالج،
دانشگاه
تورنتو امضا
شده است. در
نامه این
دانشگاهیان
نوشته شده
است: «چندی است
بنیادی که
خود را «مرکز ایرانشناسی»
مینامد، در
خانهای در خیابان
شپرد در
تورنتو با
تارنمایی به
نام iranology.ca به فعالیت
پرداخته است.
برای ما امضا
کنندگان زیر،
آکادمیک
(آکادمیسین)های
ایرانی ـ
کانادایی
دانشگاههای
تورنتو، این
مرکز با نام
فریب دهندهاش
که گویی مرکزی
برای پژوهش و
تدریس در زمینهی
ایرانشناسی
است،
ناشناخته
است. اطلاعی
نداریم که
همکاران
دانشگاهی دیگری
در این مرکز
فعال باشند.
با این حال،
کارکنان این
مرکز منظماً
با دانشجویان
ایرانی تماس
برقرار میکنند
و وعدهی
پرداخت هزینههای
ایجاد کلاس
فارسی و
برنامههای
فرهنگی را میدهند.
ما که به تحقیق
و تدریس در زمینههای
مختلف ایرانشناسی
اشتغال داریم
به طور جدی
نگران اهداف
و برنامههای
این مرکز هستیم
و خواستار آنیم
که این مرکز
مأموریت
واقعی خود را
آشکار و نام
پایهگذاران
این مرکز را
همانگونه
که در ثبت
وزارت صنایع
کانادا ذکر
شده است در سایت
خود اعلام
نماید. همچنین
مرکز باید
نام مسئولان
و مشاوران
فعال در این
مرکز را
برملا کرده و
از همه مهمتر
منابع مالی
داخل و خارج
کانادا را به
طور آشکار
اعلام دارد.
به علاوه مرکز
باید تغییر
نام فریبدهندهای
را که برای
خود برگزیده
به طور جدی
مورد توجه قرار
داده و
استفاده از
اطلاعیههای
فریبدهنده
در تارنمای
خود را خاتمه
دهد.» آقای
مهدی تورج، ایرانی
ساکن
تورنتو، هم
در بخش نظرات
سایت مکلینز
نوشته است:
«نام من در
قسمتWho is Who سایت
این مرکز ذکر
شده است. من هیچ
ایدهای
ندارم که اینها
که هستند و به
کجا وابستهاند.
من به آنها
نوشتهام و
ناخرسندی ،
خشم و عصبانیت
خود را اعلام
کردهام از اینکه
بدون اطلاع
من نام مرا به
عنوان استادی
که با آنها
همکاری دارد
ذکر کردهاند.
اصلا من تا به
امروز خبر
نداشتم که
آنها وجود
دارند.» مهدی
تورج کپی
نامهی خود
را که به «مرکز
مطالعات ایران»
نوشته شده به
دنبال
اظهارات خود
آورده است. در
این نامه مهدی
تورج از
مسئولان
مرکز خواسته
نام و عکس او
را از روی وبسایت
بردارند و یادآور
شده :« من با شما
هیچ ارتباطی
ندارم و تا به
امروز نمیدانستم
که شما وجود
خارجی دارید. این
عمل غیر
مسئولانهای
است که شما از
نام و سوابق
کاری آکادمیک
من، بدون
اطلاع من،
استفاده کنید
تا این
تصویر را بدهید
که من به نوعی
با سازمان
شما و رژیم دیکتاتوری
و فاشیست ایران
ارتباط دارم.
من از
هر نوع کوششی
برای افشای
رژیم ایران و
همینطور
تلاش مسالمتآمیز
مردم ایران
برای به دست
آوردن
دموکراسی،
پشتیبانی میکنم.» گزارش
تورنتو
استار سان
گروال San
Grewalنویسندهی
این روزنامه
چاپ تورنتو
هم، در
تورنتو
استار 14 آوریل
2010 گزارشی
دربارهی این
مرکز تحت
عنوان «Is Iranian
government tied to Toronto Cultural Centre?»نوشته و
منتشر کرده
است. گزارشگر
تورنتو
استار به
نامهی
سرگشادهی
استادان ایرانی
دانشگاه
تورنتو
اشاره میکند
و توضیح میدهد
که این مرکز
در 16 ژانویه 2008
به وسیله
فاضل لاریجانی
به ثبت رسیده
است. و
به نقل از
دکتر سعید
رهنما مینویسد:
«این یک مرکز
قلابی است.» خانم
مریم دوستی
که خود را رئیس
مرکز میخواند
به گزارشگر
تورنتو
استار گفته
است: «ما یک
مرکز فرهنگی
هستیم و فعالیتهای
زیادی در زمینهی
برگزاری
برنامههای
فرهنگی
مختلف داریم
و آموزش زبان
فارسی را هم
در مرکز
ارائه میکنیم.
ما میتوانیم
با دانشجویان
تماس بگیریم
و مسلما این
کار را میکنیم.
» بر
اساس این
گزارش،
ساختمان محل
این مرکز، به
مبلغ 827 هزار
دلار و به
صورت نقدی خریداری
شده است. خانم
دوستی
درباره این
مبلغ و هزینههای
مرکز گفته
است: «از
سفارت پول دریافت
میکنیم اما
نه بطور مرتب،
اما آنها
(کارکنان
سفارت)
برنامههای
ما را کنترل
نمیکنند.» خانم
دوستی همچنین
گفته است که
او هیچوقت
با فاضل لاریجانی
ملاقات
نکرده و در جریان
چگونگی تأسیس
مرکز نبوده
است. گروال در
قسمت دیگری
از گزارش خود
آورده که
محمد توکلی
استاد
دانشگاه
تورنتو در
رشتهی
مطالعات
خاور نزدیک و
خاورمیانه،
دربارهی این
مرکز گفته
است: «مرکز بهروشنی
با دولت ایران
در ارتباط
است. و دولت ایران
قصد دارد که
در اینجا
(تورنتو و
کانادا) جای
پایی باز کند.» محمد
توکلی ترقی،
توضیح داده
است: «پس از
انتخابات
جنجالی سال
گذشته و
اعتراضات و
سرکوب مردم ،
دولت ایران
سعی کرده است
در میان تبعیدیان
نفوذ کند و
تأثیرات
موردنظر خود
را بر آنها
بگذارد.
تورنتو خیلی
مهم است.
استادان و ایرانیان
، تجار و
دانشجویان
در اینجا
شمارشان
بالاست. آنچه
مرا نگران میکند،
این است که با
طرح دولتی
مهندسی شده،
میخواهند
افراد را زیر
نفوذ خود
بکشانند.» علی
مختاری، نام
دیگری در
اسناد «مرکز
مطالعات ایران» گزارشکر
تورنتو
استار هم
دربارهی پیوند
خانوادگی
فاضل لاریجانی
با علی لاریجانی
و صادق لاریجانی
توضیح داده
است و
به نقل از
آقای علی
مختاری،
مشاور امور
مهاجرت و
ساکن
مونترال
نوشته است: «این
مرکز غیرفعال
است و اگر
فعالیتی در
آن صورت میگیرد
با
سوءاستفاده
از نام شرکت
ثبت شده است.» اطلاعات
ثبت مرکز
مطالعات ایران
در صنایع
کانادا در سایت
صنایع
کانادا Industry Canada
اطلاعاتی
مربوط به این
مرکز متنشر
شده و در
دسترس است. از
جمله این که این
شرکت در تاریخ
16 ژانویه 2008 تحت
عنوان Center for Iranian
Studies و
با شماره ثبت
4465211 Canada Inc. به ثبت رسیده
است. آدرس
شرکت 290 Sheppard Ave ذکر شده
است. در
مورد تشکیل
جلسهی
سالانهی این
شرکت هیچ
گزارشی داده
نشده و اعضای
هیئت مدیره این
شرکت هیچگاه
جلسهای
نداشتهاند
و همینطور
گزارش فعالیتهای
ذکر شده
ON,
M2N 1N5tudiesه 2008 با
شماره 4465211 به
شماره تجاریتی
است و در عکس
منتشر شده با
این خبر دکتر
توکلی در این
ملاقات
درتجاری و
عملی این
شرکت نه در
سال 2008 و نه در
سالهای 2009 و یا 2010 به
صنایع
کانادا داده
نشده است.
براساس قوانین
صنایع
کانادا، طبق
مقررات به
علت عدم
ارائهی این
اطلاعات، این
شرکت میتواند
منحل شده
باشد. براساس
اطلاعات سایت
صنایع
کانادا، این شرکت
هیچگونه
فعالیتی از
بدو تأسیس
نداشته است. نقل
از http://www.hafteh.ca/ |